IJsland Stilletjes Ontdekken

Het is al de negende dag dat ik ontwaak in IJsland en ik heb enkele bijzondere vaststellingen gemaakt. De eerste en misschien wel de vreemdste is dat ze hier geen confituur op de boterham eten. Op zich is dat niet heel speciaal, maar het wordt pas interessant als ge weet dat ze hier kilo’s en kilo’s confituur hebben. De vraag die ik mij daarbij stel is: “Waar gaat al die confituur dan naartoe?”Doorgaans eten ze hier kaas en salami op de boterham.

Gisteren hebben we zelfgemaakte pizza gegeten. Dat smaakte wel, al was de korst van een soort brood gemaakt. Ik kan het niet veel beter uitleggen, maar hoe dan ook het was lekker. Bij de maaltijd van de pizza heb ik nog moeten lachen, want zowel vader als zoon eten ketchup bij hun pizza. Pak lachen. Nu heb ik het (na een kleine bedenktijd) ook geprobeerd en ik moet toegeven dat achteraf het ‘ketchup-bij-de-pizza-concept’ meer geniaal leek dan dwaas. Een aanrader voor de fervente pizzaboefer. Oh en tip van de dag: “Het kan zijn dat na een paar happen de ketchupsmaak te overweldigend is, geen probleem neem gewoon enkele happen zonder ketchup om het evenwicht te herstellen”.

Rond dag 4 heb ik nog een bijzonder vreemde vaststelling gedaan. Ik heb namelijk in de mot gekregen dat mijn lijfgeur aan’t veranderen is. Vreemd, zo opstaan en een ander mannelijk figuur ruiken. Misschien komt die verandering wel door de zelfgemaakte zeep hier, of door het leven in en rond een boerderij of is het gewoon het land dat geen stedelijke lijfgeuren toelaat. En met stedelijk bedoel ik Zutendaal, want hier noemt men een plek waar zo’n 3000 man leeft een stad. In dat opzicht is Zutendaal bijna een metropool.

Nu de stad met zo’n 3000 inwoners waarover ik het net had noemt Ísafjörður, daar ga ik naar school. Op de foto ziet u een gebouw met een blauw dak, dat is de plek waar de universiteit is gevestigd. Even ter verduidelijking: “Ik volg geen universitair programma”. Ik zit in een programma dat bedoelt is om mensen klaar te stomen voor een universitair programma. Het spijtige aan dit programma is dat ik maar één iets of wat wiskundig vak heb (Toegepaste Fysica) en dit is niet eens een uitdaging. We zitten meer te kijken hoe we een formule in het rekenmachientje proppen dan bijvoorbeeld hippe experimenten te bespreken. Hierbij mijn uurrooster:

Blogspot pakt geen tabellen aan, dus u kan men uurrooster morgen bij de foto’s zien.
Het “Talenplan” zal ook morgen te bezien zijn bij de foto’s

Zoals jullie zien heb ik dus VEEL talen en daarom ben ik met mijn eigen “Talenplan” opgekomen. Het beslaat alle talen die ik moet studeren en heb gestudeerd. Ik hoop dat het mij lukt om tegen het eind van dit jaar fatsoenlijk uit te drukken in alle talen die u zo dadelijk gaat zien. IJslands zelf zal wel niet zo’n probleem zijn vermits dat het enige is dat ik hier hoor. En de laatste twee dagen begin ik zowaar al kleine stukjes op te vangen van een dialoog in het IJslands. Het is niet veel maar tis in ieder geval een begin.

Ik heb nog maar enkele lessen Duits en Deens gehad, maar als iemand me kan helpen met de kleuren in het Duits, stuur me dan gerust een e-mailke.

Oké, terug naar het eten. Vergeet wat ik zei in de eerste alinea, het mysterie van de confituur is niet het vreemdste wat ze hier hebben. Ik kom net van de tafel waar we genoten hebben van het middagmaal. Het was op z’n zachtst gezegd een “Shock”. We kregen om te beginnen een soort pudding te eten: “Gemaakt van verse melk” riepen ze trots, deze pudding lengden ze aan met melk en het geheel werd bestrooid met een soort suiker. Ja, ik gebruik “een soort” veel want van al wat ik in men mond steek weet ik maar van de helft wat het is en hoe het noemt. Maar laten we verder gaan met het bizarre middagmaal. Na het voorgerecht kregen we pannenkoeken of toch stukken ervan want ze eten geen hele. De stukjes pannenkoek werden zorgvuldig belegd met boter en kaas, voor de echt waaghalzen was er ook nog de optie tonijnsalade. Volgens vele lekker op de pannenkoek, helaas is dit een opinie die ik niet kan beamen. De boter was thans een smeuïge optie dus heb ik er daar maar een stuk of negen van gegeten, natuurlijk afgewisseld door nen droge pannenkoek. Als drank was er RaRa: Melk alsof men hier niet genoeg melk kan binnen krijgen. Ik denk dat ik deze week de melk even links laat liggen.

Nu iets heel anders: De precieze ligging van mijn woonplaats

Ik denk dat ik nog moet vermelden waar ik precies verblijf. Wel ik verblijf in de buurt van þingeyri een klein dorpje op zo’n 20 km in zuidelijke richting van Ísafjörður. De plek waar de boerderij staat noemt Höfdi. En Höfdi ligt tegenover þingeyri, op de andere oever van de fjörður(=inham). Maar ik ga morgen ter illustratie enkele foto’s uit een atlas, samen met de foto’s die ik tot nu toe gemaakt heb uploaden. Ik kan dat niet vandaag doen, want de internet limieten in IJsland liggen zeer laag. Ik moet wachten tot ik op school ben, deze hebben geen downloadlimieten.

Een voorlopige eindconclusie:IJsland is het land waar mensen hele bergen bezitten en schapen over de wegen waken, waar melk een heiligdom is en 10°C ene hete dag betekent.