zaterdag 12 september 2009

De 17de Dag?

Het leven dat ik leid in IJsland is zich zowaar aan’t settelen. M.a.w. geen al te grote ontdekkingen dees week. Maar laat ik toch even terugkijken op de afgelopen week. Ergens in het begin van de week werd ik voor de zoveelste keer brutaal gewekt door mijn gastmoeder. Ik moest namelijk die ochtend de bus pakken. De buschauffeur parkeert z’n bus* hier voor aan’t straat omstreeks zeven uur in de ochtend. Ik daarentegen doe men ogen pas open om tien na zeven. Dus u kan al raden hoe goed ik mij voelde toen ik ze mij om drie minuten voor zeven met veel gebonk op de deur wekten.
Voor alle duidelijkheid, ik heb een wekker. Eentje die me wakker houdt door gewoon te tikken. Het lawaai dat dit machinetje maakt valt te vergelijken met een aanhoudend vingergeknip. LUID!! Niet te doen man, in de weekends smijt ik die prul altijd halvelinge door de venster. En dan zwijg ik nog over het lawaai dat wordt gegenereert als de wekker gaat. Maar goed, door een miscalculatie van mijn kant had ik dit heidens apparaat ingesteld op vier uur ’s nachts (Daar had ik me op verheugd). Hierdoor had ik geen wekker in de morgen waardoor ze mij dus moesten wakker schudden. Uiteindelijk heb ik alles zelf gezocht, maar dat heb ik liever niet gezegd. Een bustrip in IJsland is te vergelijken met één in België.

*Correctie buske, want tis eigenlijk maar een opgelapte camionette.

Het bal heeft me enige bekendheid opgeleverd, zo kan ik al vol overtuiging naar iedereen zwaaien als ik weer eens door de gangen dool. Sommige vinden dit minder plezant, maar ik wordt telkens rap vergeven. Hoe dat kwam ontdekte ik pas ergens op het einde van de week: Omdat ik ’s morgens maar juste genoeg tijd heb om me naar de auto te begeven, weet ik niet hoe men haar ligt. Niet dat me dat heel veel kan schelen, ik probeer enkel de teletubbie-kapsels te vermijden. (zie foto)Ten gevolge van al het voorgaande liep ik deze week dus zowaar met een echt Seventies kapsel rond. Ik heb hier geen foto’s van omdat dat té ijdel gaat overkomen.

In het midden van de week heb ik nog een wilde ontmoeting meegemaakt. Het gebeurde tijdens één van de middagpauzes. Ik begaf me voor ne keer naar de speciale kantine waar ge op uw gemak kunt zitten. We zaten daar niet lang of ik zag de schaduw van een gigantisch grote man passeren. Een kort moment waarin ik men opties overliep volgde. Vol angst besloot ik me om te draaien. Het draaien leek wel een uur te duren maar toen, uit het niets, verscheen het gezicht van een vriendelijke jongeman. Matt noemde hij. Matt is een Amerikaans profbasketballer en is op één of andere manier in IJsland verzeilt geraakt. Hij blijft in de buurt tot april dus ik zal hem nog wel af en toe zien. Voor zij die niet goed weten hoe men een basketballer benadert, wel mij is het gelukt met de openingszin: “Wow, you’re tall!!”. En tis niet gelogen hoor, ik moet zelfs opkijken naar Matt.

Bij de titel heb ik nog een grappige anekdote te vertellen. Gisteren (tis nu zaterdag de 12de) vroeg iemand mij hoelang ik al in IJsland was, waarop ik het zelfverzekerde antwoord 17 dagen gaf. Rebekah had het echter vanop een afstand gehoord en kwam me verbeteren. 21 dagen. Ik was verbaasd over het verschil, maar tegelijkertijd betekent dit dat ik nog altijd mezelf ben. Nog altijd de goeie oude Lennart die geen notie heeft van tijd of ruimte.

Om af te sluiten zal ik het confituurmysterie uit de doeken doen: Niet lang nadat ik “IJsland Stilletjes Ontdekken” had gepost, viel de verklaring als het ware in mijn schoot. Confituur wordt in IJsland naar hartenlust geconsumeerd met vlees! Al hebben ze er ook enkele wetten aan toegevoegd, zo is het niet netjes om een kwakske confituur bij uw gerookt vlees te eten. Er zijn ook nog wat ongeschreven regeltjes i.v.m. de verschillende soorten confituur, maar die heb ik tot op heden nog niet mogen ervaren. Confituur op de boterham blijft nog altijd verboden enkel om te snoepen na tien uur mag ik me op de bokes met gelei storten.

De Groeten aan het thuisfront en aan iedereen die ze wil.
De volgende keer ga ik proberen een nieuwe resem foto’s toe te voegen.


Bless Bless

4 opmerkingen:

  1. Ge doet het, zo te lezen, nog altijd uitstekend daar :) altijd fijn om uw verhalen te lezen...

    Groeten uit het immer zonnige Zutendaal

    Pieterjan

    BeantwoordenVerwijderen
  2. yo Lennart

    dat fameuze seventies kapsel had ik wel willen zien :D maar ik neem mijn genoegen met een mengeling van fantasie en het voorbeeld van de teletubiemannekes. 23 dagen nu al daar... tga snel hé lennart. Voor ge't weet vrage ze u hoe lang ge nog blijft en beseft ge plots dat uwe wekker u voor het eerst op tijd gewekt had om u naar het vliegveld te begeven.
    Soit amuzeer ze u daar nog, en de volgende keer dat ik confituur eet, zal het met 'n goed stuk vlees zijn :D

    Groeten uit het verre rekem.
    David

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Lennart, I´m leaving, and I know you think I´m making a mistake, but it´s for reasons that I just wasn´t sure I was comfortable explaining to a guy I´ve only know one month, even though I feel we´ve become friends. So I hope the rest of your stay in Iceland is all you want it to be, and that we can keep in touch. And I´m going to update my blog, though probably only once more, and I´ll post the pictures I took yesterday at the soccer with no rules thing, if you want to take any of them to add to your blog. Talk to you later.

    Rebekah

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oh and hey, I forgot to ask, you think you could maybe get a picture or two of Maggi and post them on your blog or e-mail them to me or something, please? I never got a chance to take any.

    Rebekah

    BeantwoordenVerwijderen