Verhuizen

In mijn laatste week bij Alla en Sighvatur, heeft mijn gastvader (Sighvatur) me meegenomen op reis naar India. De hippe man was er namelijk vele jaren geleden geweest en hij vond mij de moeite waard om de foto’s nog eens vanonder het stof te halen. Een kleine 25 foto’s waren het, dia’s wel te verstaan. In het begin keek ik maar wat beteuterd rond omdat ik teleurgesteld was van de hoeveelheid dia’s, maar daar had ik echter helemaal mis. Bij elke foto hoorde een halfuur uitleg. Nepal en India had hij aangedaan en ik zag op Sighvat’s gezicht dat hij er weer helemaal stond. Hij vertelde met ongehoord enthousiasme zijn avonturen daar ver in het Oosten. Natuurlijk hoef ik hier niet te benadrukken dat er geen woorden zijn om het gevoel van die avond te beschrijven. De diaprojector gaf nog iets extra aan de sfeer. Het gedimd licht en de ontruimde witte muur hielden me in beroering, lang na de laatste dia...

Zelf mocht ik ook een klein avontuur meemaken! Herinnert u zich dat ik een jobke had? Wel tis ongelooflijk, Sighurjón noemt het klein manneke en wat is me die hilarisch. Op dinsdag en donderdag mocht ik dus op hem passen. De conversaties die we voeren gingen op dinsdag nog wat stroef (mede omdat alles nieuw was), maar de donderdag konden we mekaar toch al verstaan vermits kex (koekjes) en drekka(drinken) het enige is waar Sighurjón om vraagt. De rest van onze benodigdheden wordt met veel handen uitgebeeld. Als we vol zitten met kex en het avondmaal tot ons genomen hebben is het tijd voor mij om naar de lessen IJslands te gaan. Deze gaan ook door op dinsdag en donderdag, zo kan ik op’t werk blijven slapen. Dat zo geregeld omdat er geen bus meer naar huis is na zes uur (mijn lessen beginnen om halfacht).

Zoals de titel het al duidelijk maakt ben ik verhuisd. Bolungarvík is mijn nieuw thuishaven. Ik ben nu zo’n 15 km van Ísafjörður verwijderd, ook wonen er hier enkele van de vrienden in de beurt. Het leven kan dus mooi beginnen. Mijn nieuwe gastouders noemen Elín en Elvar.

Mijn nieuw adres:
Völusteinsstæti 8
415 Bolungarvík
Iceland

Dus nu woon ik bij Burak, gans lachen en ohja mijn nieuwe gastvader heeft me het IJslands troeven geleerd:Alle kaarten worden uitgedeeld, één per één (dat maakt 13 kaarten per speler). Men speelt zoals bij ons met diegene die diagonaal tegenover u zit. Daarna kijkt men op het schema: “spaði”(schoppen) is als eerste troef, daarna “hjarta”(harten). Vervolgens speelt men “grand” wat simpelweg ‘neem-alle-slagen-op-hoogste-kaart’ symboliseert. Tijdens de volgende twee spellekes zijn “tigull”(ruiten) en “lauf”(klaveren) troef. Men sluit af met “nóló”, dit kan bezien worden als ‘anti-grand’ men wil dan ook zo weinig mogelijk slagen te pakken krijgen.Zulk schema hebben ze mooi in het roze en in het blauw afgedrukt respectievelijk voor vrouwen en mannen. Als men door het schema uit is, begint men gewoon opnieuw.

Deze week geen foto’s, ik heb maar enkele nieuwe. Misschien volgende week, wie weet…

Van mijn ziektes blijft alleen nog de pijnlijke hoest over.

Greetings


Lennart