Adventure At Last

Beter, daar beschrijf ik het best de afgelopen week mee. De fijnere sfeer die deze week in de lucht hing heb ik deels al beschreven in de vorige post. Iedereen was beter gezind, alles was goed.

Dinsdag ging ik weer kijken hoe het met Sigurjón was. En natuurlijk was alles bon met die kleine. Veel kan er niet mis gaan in zijn evenwel kleine wereldje. Met veel lawaai en een schattige “Lenhart” werd ik begroet. Sigurjón heeft immer moeite met mijn naam, al moet ik toegeven dat ‘lenhart’ vrij hip klinkt, vooral als beide lettergrepen beklemtoont worden. Mijn conversaties met hem worden telkens een beetje langer. Dat is fijn en leidt nog vaker tot hilarische situaties. Toen we even naar Sigga’s kunstmatige plantenkwekerij aan het kijken waren. (Dat is een kleine machine die de fragiele plantjes van water voorziet. Er is ook een lamp opgemonteerd die de fotosynthese een beetje helpt.)Begon Sigurjón op triestige toon te roepen dat er ééntje dood was. Sigga gaf het plantje dan maar manueel water en we konden echt zien hoe het (vrij snel eigenlijk) terug recht kwam en daarmee herrees uit de dood.
Die avond genoot ik ook van de film ‘Avatar’ in de lokale bioscoop. ‘Avatar’ is een zeer gehypte film en dus waren de verwachtingen hoog. De film bestaat voor zo’n 40% uit live-actie en zo’n 60% digitale beelden. Officieel is de film gemaakt voor zo’n 237 miljoen dollar, maar de geruchten gaan dat het bedrag ricthing de 310 miljoen gaat. Dat is veel, maar als ik erbij vertel dat de film al voor zo’n 1,4 miljard dollar heeft opgebracht, is dat een kleine investering. Die 1,4 miljard heeft het niet zomaar verdient, de hype benadert deze keer daadwerkelijk de film (wat meestal niet het geval is). Een steengoede film die naar mijn opinie een plaatsje op de eerste plaats langs ‘Into The Wild’. Over het verhaal ga ik niets zeggen, maar een “Must See” is het zeker.

Sigga, Sigurjón en Óluf vertrokken de woensdag naar Reykjavík omdat Sigga een speciale cursus ging volgen voor enkele dagen. Ik mocht alsnog de donderdag toch gebruik maken van Sigga’s huis, dat deed ik omdat om een dagje te luieren. En daar bleek ik zeer goed in te zijn. Ik heb hun dvd collectie eens onder handen genomen en enkele dwaze films bekeken. Dat samen met een lekker pizza peperoni en een goede nachtrust en den deze is weer zo fris als iets.

Vrijdagavond ben ik gaan troeven met Elvar. Troeven op z’n IJslands is een vreemde gelegenheid en hoewel ik wist hoe het ineen stak, was ik de loser van de avond. Ik eindigde met zo’n 141 slagen in totaal. Elvar was de winnaar en had zo’n 178 slagen dus zo’n grote achterstand had ik niet. Omdat ik de beste nieuwkomer was kreeg ik een dvd met ijslandse kortverhalen. Ik heb me voorgenomen om de volgende keer terug te gaan en ergens in de top te eindigen.

Mijn hoop op avontuur is een beetje werkelijkheid geworden. Wie weet geldt dat ook voor David Peulen die vorige week in hetzelfde straatje als mij ronddoolde.

The World Is Thy Playground…


Lennart