Bobsleigh 4-Man Event!

Deze week helaas geen basketbal kunnen spelen, het weer was namelijk veel te slecht. Maar niet getreurd, door winterolympics in Vancouver kreeg ik alsnog mijn portie sport.

Woensdag heb ik me vergaapt aan het Cross-Country skiing 4X10km Relay – Men – Final. Cross-Country skiing is bij ons wel beter bekent onder de noemer langlaufen. Relay is het Engels woord voor estafette. De wedstrijd is al zo’n goed anderhalf uur bezig en de vierde en laatste man is aan de beurt. Er had zich een kopgroepje gevormd van zo’n 3 man (waaronder Sweden, France en Czech Republic) en dus begon het voor iedereen zo’n beetje te dagen dat die drie het gingen uitvechten voor de gouden medaille. Maar, dat was zonder Petter Northug uit Norway gerekend. De man was vierde (toen hij begon aan zijn ronde voor het Noorse team) in de race met zo’n 37,5 seconden achter op de kopgroep. En hoewel die 37,5 seconden iedereen zowat zo ontmoedigen, besloot Petter Northug alsnog en tegen alle verwachtingen in om alles te geven! Met nog zo’n 8 km te gaan moest iedereen toekijken hoe Petter Northug genadeloos dichter bij begon te kruipen. En jazker! Zo’n 1 à 1,5 km van de eindmeet bereikt Petter Northug de Czech en de Frenchman. De Zweed had een tijdje daarvoor zich al losgerukt van deze twee heren en betrad het stadion op weg naar goud toen Petter Northug contact maakte de Czech en de Frenchman. Goud konden de heren niet meer proeven, maar de strijd voor zilver was geopend. De presentatoren waren het er over eens dat Petter Northug – nu hij had aangesloten – ging wachten tot ze het stadion ingleden om dan ene move te maken. Dat was echter opnieuw zonder Petter Northug gerekend die niet alleen aansloot, maar ook meteen opkop ging skiën. Petter Northug – nog steeds genadeloos het tempo opdrijvend – leidde het groepje dus het stadion in. Met nog zo’n twee bochten te gaan, begint zowel de Czech als de fransman te buigen voor de onmenselijke kracht van Petter Northug. Northug werd beloond met zilver voor zijn geweldige prestatie. Het brons ging naar de Czech. “North covered his 10km leg of freestyle skiing in a stunning 24 minutes 15.5 seconds.” – zo luidt het commentaar van Eurosport zelf. Een ‘leg’ is de ronde die één deelnemer van een team aflegt. Om even op die tijd terug te komen: dat is zo’n 25km/h => wreed snel volgens mij.

Gisteren (vrijdag) heb ik naar het Biathlon gekeken. En wel de 4X7,5km Men’s Relay. Biathlon is de tweedelige sport die uit schieten en skiën bestaat. Dit was wederom een Relay-event. Het was zeker de moeite waard en ik ben blij dat ik er getuige van was, er was spanning tot het einde! Bij de laatste ‘shooting’ was één van de meer dramatische. Norway raakte alle 5 doelwitten met de eerste 5 kogels en kon daarmee een voorsprong van zo’n 35 seconden nemen en die bleken genoeg te zijn voor winst! De strijd voor zilver ging tussen Austria en Russia. De commentators deelden mee dat de man uit Austria de betere sprinter was en het we waren dan ook niet verrast dat Russia op zo’n 2,5km van de finish een ontsnappingspoging probeerde (zo wou Russia een sprint bij de eindmeet vermijden). De man van Russia was goed op weg en had al een gat van verschillende meters geslagen tussen hem en Austria. Helaas sloeg het noodlot toe en kreeg Russia te maken met een valpartij. Niet echt een valpartij, het was eerder een kleine struikeling, maar weg was de voorsprong een sprint bij de finish was niet meer te vermijden en zoals we al konden vermoeden, won Austria die sprint en de zilveren medaille. Russia belande op een mooie derde plek, goed voor brons. Spijtig voor de man uit Russia, want deze laatste man uit de estafette voor Russia had doorheen de winterolympics in Vancouver zo’n 44 van de 45 doelwitten geraakt. Ver boven de prestaties van de andere in Biathlon. Dat verdient speciale aandacht in mijn opinie.

En dan diezelfde vrijdagavond! The Bobsleigh 4-man event!!! Yuuuuh!Heel de week uitgekeken naar dit event en nu was het eindelijk zover. Of toch niet!Het event werd live uitgezonden vanaf 22:30u (tot zo’n 23:45u), wat normaal geen probleem ging opleveren qua andere programma’s op TV. Daar had de IJslandse media een andere gedacht over en laat het nu toch toeval zijn de Miss Reykjavík word uitgezonden. En natuurlijk wil men daar hiernaar kijken. Bah, ik heb me nog nooit zo slecht gevoeld na het missen van een TV-show. Wellicht omdat ik daar een hele week lang op heb zitten te wachten… Met nog zo’n 5 minuten te gaan besloot ik naar’t café te gaan in het dorp, daar hebben ze ook een TV met Eurosport. Shit, gesloten (welk café heeft op ne vrijdagavond gesloten?). Wederom wordt ik bedelft onder machteloosheid. Toch kreeg ik nog een idee en dat was om naar het tankstation/hamburgertent te lopen, ook daar hebben ze een TV met Eurosport. Maar nog voor ik daar aankwam, kwam één van de werknemers me tegen. Ze had just afgesloten en ging naar huis. Mijn laatste hoop besteedde ik aan het Kaffihús (koffiehuis). Waar ik al eerder naar muziek ben gaan luisteren en eens ben gaan troeven. Helaas, ze hadden geen TV – laat staan Eurosport. Zwaar teleurgesteld taffelde ik naar huis. Ik had nu al een halfuur misgelopen van wat het hoogtepunt van mijn week moest voorstellen. Op zoek naar een livestream op het internet (eurosport geeft enkel de tijden weer/geen beelden) begin ik in alle haast een programma te downloaden (daar werd ik naar doorverwezen op de site van eurosport). Het programma nam zo’n 25 minuten in beslag (met e-mailverificatie en wat weet ik allemaal) en bleek uiteindelijk helemaal geen livestreams vanuit Vancouver te hebben. Man man man. Miss Reykjavík eindigde op 23:30 waardoor ik nog zo’n 15 minuten bobslee-geweld kon zien. Ik vond er niks meer aan, zo’n wedstrijd is helemaal niet fijn om te kijken als ge er niet in zit. Ik had bijvoorbeeld de hele eerste heat gemist, waardoor ik geen besef had van wat een goeie starttijd was, noch wist ik wat een goeie tijd was bij de aankomst. Ik voelde het helemaal niet. Ik ben echt kwaad op de wereld op moment. Hoeveel factoren kan ene mens tegen hebben op zo’n moment. Nu kunt ge wel zeggen: “ja, maar schoon vrouwen op TV, daar is toch ook niks mis mee?” En ik vraag me echt af wat ik ben met het zien van knappe dames op TV die ik –naar alle waarschijnlijkheid – nooit zal kennen. Bah! Bah! Bah! Ik vond het vrij ironisch dat mijn avond verpest werd door een programma van zo’n laag niveau.Gelukkig worden Heat 3 en 4 gereden, hopelijk kan ik deze keer eens genieten van dit event.

Die vrijdag door de dag was thans nog ne mooie. Volgende week wordt er gevierd dat de zon terug over de bergen tevoorschijn komt. En naar goede traditie houden ze een soort van parade om die week in te trappen. En wat voor een parade (ik heb er een filmke van gemaakt), door de storm die buiten gewoon doorraasde. Een parade die eindigde in Edinborg, waar er Cake en lekkers was voor iedereen! Toen dat om was, ben ik met drie dames gaan eten in hamraborg. Eén van die drie lijkt op Ine en:
- Haar naam is Anne (Ine – Anne kleine gelijkenis niwaar?)
- Ze draagt meer alternatieve kledij, zoals Ine dat ook wel doet. Das geen belediging, ik vind dat gans cool!
- Ze heeft zo van die karakteristieke handeling waar ik Ine vaak in zie.
- Momenteel werkt ze met autistische kinderen (net zoals Ine voor LSA werkte een tijd terug)=> Maar ik denk dat de meeste dingen versterkt worden in mijn gedachten, vermits ik Ine al meer dan 6 maanden niet meer gezien heb. I’m a losing my mind? Wie weet!Wat ik allemaal gedaan heb die namiddag kan ik het best omschrijven als ‘rondhangen’ en dus ga ik mijn acties van die namiddag niet uitschrijven. Die namiddag voelde ik me eerder een vriend dan een skiptinemi. Dat had ik nog eens nodig, want twas lang geleden dat ik ‘thuis’ kon komen bij anderen. (ik hoop dat jullie begrijpen wat ik bedoel).

Ik stond ook weer eens in de gazet, de schoolkrant deze keer. Met mijn luchtgitaar-foto! Het betrof een interview waarin ik eerder klassieke vragen beantwoordde.

Er is hier om nog even over het weer te gaan, zeer sneeuwig. De sneeuw bereikt hier de soms ongemakkelijke kniehoogte. Twas dan ook lachen toen ik in de brief van Leine en Diane te lezen kreeg dat onlangs 5 cm sneeuw goed was voor bijna 1000km file.

Eurosport til I die!


Lennart

ps: Mijn 'draag-je-broek-zonder-riem'-experiment is nog steeds een succes!